Gulielmo


Je tong is nog altijd scherp


en van het wereldnieuws ontgaat je niets,


mijn lieve liefste.


De Tiber heeft inderdaad weer slachtoffers gemaakt,


domme mensen rekenen dat natuurgeweld


ons volk aan.


Rome stinkt, Paolo stinkt en jij ruikt hemels,


lieve liefste


Elke nacht droom ik van deze geur


en reik naar jou onder de dekens,


waar ik jou niet vind.


Ook mijn wond wil niet helen


en de zalf van de herinnering


aan onze huwelijksdag


doet hem telkens weer bloeden.


Weet je nog


hoe ik de bruidssluier optilde en jou


de mijne noemde, lieve liefste?


We proefden na elkaar


van dezelfde beker wijn,


het voelde als kussen,


daarna mocht ik jouw zoete lippen proeven


waar niemand ons zag.


We dansten op de muziek van ons hart,


de maan scheen onbeschaamd op je blanke huid.


Ik heb je lief, Dvora-Lea,


van geen vrouw kan ik meer houden


dan van jou.


Waarom liet je me alleen op mijn klim naar de top?


We hadden samen gemaskerd


onder de wolven kunnen leven


en thuis schapen blijven.


Een vrouw hoort haar man te volgen,


voor hem te zorgen.


Van mijn dansverdiensten konden we goed leven.


Ik heb je lief, Dvora-Lea,


van geen vrouw kan ik meer houden


dan van jou.






Dvora-Lea


Wel van de dans,


voor die passie week alles in je leven,


vrouw, trouw aan familie, volk, het oude verbond


dat God met onze voorouders op de berg sloot.


Vind je mijn tong scherp?


Mijn tong is met bitterheid gekruid


en wat je daarbij hoort, is de ring van ijspegels


rondom mijn hart.


Achter je rug om noemen ze jou de danshoer


en ze kijken mij daarop aan,


als had ik de uitverkoop van je ziel


aan de dansduivel kunnen tegenhouden.


Dat kon ik niet,


met alle liefde die ik in me had


kon ik je niet behouden voor verraad


van je ware aard, jou bij mij houden.


Je hoorde me niet, zag me niet strijden om je ziel,


reikte me geen hand.


De dansduivel had je in zijn macht,


maakte jou tot zijn slaaf.


Als een afgericht hondje kus je nu


het kruis van je meester


en de lippen van een ander


in plaats van mijn lippen.

Terug naar het boek



 aaa